استفاده از میکروارگانیسم‌ها برای کاهش بیابان‌‌زایی

نوع مقاله: اخبار علمی و تحلیلی

نویسنده

استادیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

چکیده

در دهه­های گذشته از روش­های مختلفی برای مبارزه با بیابان‏زایی استفاده شده است که می­توان به گیاهان بادشکن و جنگل‌کاری در نواحی خشک به منظور کاهش فرسایش خاک و تثبیت تپه­های شنی اشاره کرد. اگر چه کاشتن گیاهان می­تواند باعث تثبیت شن­های روان و مانع گسترش بیابان‏زایی شود اما باد قادر است ذرات خاک حدفاصل پوشش گیاهی را جابه‌جا کند.
پوسته­های زیستی یکی از روش­هایی است که در مناطق بیابانی برای تثبیت خاک و شن­های روان و ممانعت از گسترش پدیده بیابان‌زایی استفاده شده است. پوسته­های زیستی، که به اسامی دیگری مانند پوسته‌های میکروبیوتیک،‌ میکروفیتیک و یا کریپتوگامیگ نیز خوانده می­شوند،‌ چند میلی‌متر بالایی سطح خاک را می­پوشانند. پوسته­های زیستی خاک در نواحی خشک و نیمه‌خشک وجود داشته و حد­فاصل بین پوشش گیاهی تنک این نواحی را پر می­کنند. پوسته­های زیستی از موجودات مختلف مانند سیانوباکترها، قارچ­ها، جلبک­ها،‌ گل­سنگ­ها، خزه‌ها و سرخس­ها تشکیل شده­اند.

عنوان مقاله [English]

Spray bacteria on the desert to halt its spread

نویسنده [English]

  • Maryam Teimouri
Assistant Prof., Research Institute of Forests and Rangelands, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Tehran, Iran